سربازی

پس از ۱۵ سال جنگ ، با مردم خسته از راکت های جنایتکار و جنگ سالاران که برای قدرت در پی جهاد مبارزه می کردند ، یک نیروی جدید با شهرت به خاطر فضایل بالا از جنوب همسایه قندهار عبور کرد : طالبان کنترل لشکرگاه را در سال ۱۹۹۴ با گلوله ای که به سختی شلیک شد ، کنترل کردند . به زودی فرماندهان مجاهدین خلع سلاح شدند و خشونت تقریبا ً ریشه کن شد . برای Helmandis عادی ، خشونت طالبان بر پایه ترس و تحمل صفر برای جرم ، یک قیمت کوچک برای پرداخت ثبات بود . در حقیقت تعداد کمی از جنگجویان طالبان در هلمند وجود داشتند . با مخالفت کمی با حکومت آن ها در جنوب ، اکثریت برای مبارزه با اتحاد شمال اعزام شدند . در لشکرگاه ، مشت ساختمان های دولتی آجری از جمله هتل bost به سرعت اشغال شدند . پس از تعمیر خسارت ، این هتل به مکانی برای فرماندهان طالبان تبدیل شد و مبارزان آن ها از میدان نبرد دور شدند .
بعد از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ . پس از حمله القاعده ، ایالات متحده حمله به افغانستان را رهبری کرد . در ۷ اکتبر ، ۱۲ هفته بعد ، در آخرین روز سال ۲۰۰۱ ، یک تیم نیروهای ویژه وارد لشکرگاه شد . آن ها هتل bost را رها کردند و محل اقامت خود را ترک کردند و positions مسلسل را بر روی سقف آپارتمان ساختند .
اغلب طالبان در هلمند سلاح های خود را انبار کرده و به زندگی روستایی روستایی بازگشته اند؛ برخی دیگر خود را با دولت جدید لشکرگاه متحد کردند . تیم های ویژه نیروهای ویژه آمریکا با شبه نظامیان محلی کار کردند و نواحی برای بازماندگان طالبان و القاعده را جستجو کردند . آن ها شماری را می کشتند یا دستگیر می کردند که نه ، بلکه رقیبان فرماندهان Helmandi بودند که انتخاب کرده بودند با آن ها کار کنند . برخی از طالبان از ترس دستگیری و استرداد وی به خلیج گوانتانامو ، کوبا یا بدتر از آن ، ممکن است در سرتاسر مرز پاکستان ناپدید شده باشند . چند سال است که آمریکایی ها بیشتر در مناطق روستایی هلمند کار می کنند و نخبگان قبیله ای محلی این استان را با دعای خیر کابل اداره می کنند ، لشکرگاه صلح ناآرام را حفظ کرده است .
در سال ۲۰۰۲ ، یکی از این رهبران قبیله ای به نام شیر محمد Akhundzada به عنوان فرماندار جدید استان منصوب شد و دفتر خود را در یک مجتمع مجاور در the افتتاح کرد . جان محمد ، یکی از اعضای ستاد وی ، در طی سال های پر آشوب که پس از خروج نیروهای شوروی ، قبل از اینکه طالبان به پایان برسد ، در این هتل کار کرده بود . او و دیگر اعضای ستاد استحکامات نیروهای ویژه را از سقف باز کردند ؛ دکوراسیون داخلی را دوباره رنگ زدند ؛ فرش جدید گذاشتند ؛ پرده های ضخیم ، مداد - pleat را روی پنجره ها آویزان کردند ؛ و برای کار باز شدند . فرماندار ۵۰ دلار برای هر نفر در شب مطالبه کرد . جان محمد همچنان در آنجا حضور دارد و امروز مهمان ها را به هتل رزرو می کند .
اتاق کار بزرگ ، با نور از یک بانک از پنجره هایی که مشرف به رودخانه است ، و اتاق غذاخوری باریک و بلند برای جلسات بین مقامات محلی افغان و افسران نظامی آمریکایی مورد استفاده قرار گرفت . میهمانان با پرداخت پول اغلب روزنامه نگاران ، فرستادگان بین المللی و دیدار از مقامات افغان بودند . برخی از اولین مهمانان خارجی این هتل یک تیم بریتانیایی بودند که برای هماهنگی تلاش های ریشه کنی مواد مخدر اعزام شدند . به گفته مایک مارتین که در هلمند به عنوان یک افسر ارتش بریتانیا خدمت می کرد و اکنون یکی از کارشناسان ارشد غربی در زمینه شبکه پیچیده جنگ های جناحی در این استان است و اکنون یکی از کارشناسان برتر غرب در شبکه پیچیده ای از جنگ های جناحی در این استان است ، آن ها نگرانند که آن ها ممکن است تجارت پر سود دوستانش را کاهش دهند . در اتاق ناهار خوری ، یک ژنرال معروف افغان که زمانی دادگاه را در راس جدول قرار داده بود و با یک نمایش دروغین که چشمان پنهانی از اطراف میز گرد آمده بودند، یک مهمان که از کابل به عنوان دستیار سیاسی در حال بازدید از کابل بود را به خاطر می آورد .

 

 

 

منبع سایت سربازی

سربازی...