سربازی

ویکتور Krulak ، ستوان تفنگداران دریایی محترم که در سال ۱۹۸۴ به عنوان " راه مبارزه " شناخته می شود ، از " کیمیاگری " که به اشتراک گذاشته شده بود ، سخن گفت و گفت : " اما خطوط بین آموزش های سخت و سو استفاده می تواند مبهم باشد . نیروی دریایی نیز مانند هر شاخه دیگر از ارتش ، باریک بینی رسمی خود را در برابر بهره کشی ، که به عنوان هر گونه رفتار غیر قانونی یا فیزیکی یک " رفتار ظالمانه ، توهین آمیز ، تحقیرآمیز ، تحقیرآمیز یا مضر " تعریف می کند ، دارد . با این وجود ، تفنگداران دریایی در پنج سال گذشته ، صدها مورد از ادعاها را مورد بررسی قرار داده اند . ( جزئیات مربوط به بهره کشی از بهره کشی در این مقاله تا حد زیادی از گزارش های redacted تهیه شده توسط تفنگداران دریایی در جریان تحقیقات شان گرفته شده است . یک افسر ذخیره دریایی به من گفت : " یک تنش طبیعی بین سازمانی وجود دارد که مردم را به مرگ و فرهنگ بزرگ تر آموزش می دهد . " یک افسر ذخیره دریایی به من گفت : " درون فرهنگ ، شما قرار است بتوانید یک مشت بردارید و یک جمجمه را خرد کنید . بیرون ، این چیزی نیست که ارزش آن را داشته باشد ."
بس تر سنت دریایی یک دوره زمانی طولانی است که نخودی ، مرد و عمدتا ً سفید با تفنگداران دریایی در اوایل صبح به سواحل دشمن حمله کردند که مسلح به rifles ۱ و چاقوهای Ka بودند . سربازان homogeneous امروزی به نبرد در Humvees یا تانک های زرهی ، مجهز به سلاح های پیشرفته و عینک های طبی چشمی مجهز شده اند . بسیاری هرگز پایگاه خود را به هیچ وجه ترک نمی کنند ، جنگ را از راه دور به راه انداخته اند در حالی که در حال اجرای فرمان هواپیما یا نوشتن کد هستند . از بسیاری جهات ، نیروی دریایی از ارتش قابل تشخیص نیست .
یکی از افسران ارشد می گوید : " سازگاری با این حقایق سخت برای نیروهای نظامی آسان نبوده است و برخی استثنائات در مورد این چالش ها به جز شرط ناشناس ماندن ، تمایلی به صحبت آزادانه درباره این چالش ها ندارند . شخصیت جنگ از اوایل قرن بیستم خیلی پیشرفت کرده است . سوال این است : آیا نیروی ما تکامل یافته است؟ فکر نمی کنم اینطور باشد ."
گروهی که پس از رسیدن به مرکز آموزشی جزیره Parris در ماه ژوئن به خانه باز می گردند .
اعتبار
رابرت کلارک برای نیویورک تایمز
تصویر
این افراد بعد از رسیدن به مرکز آموزشی جزیره Parris در June.Cred کلارک برای نیویورک تایمز ، به خانه می آیند .
یکی از شب های مه آلود ماه دسامبر ، من در مقابل ساختمانی در جزیره Parris با نام " سربازخانه دریافت " ایستادم و به عنوان یک گروه از افراد جدید و فوق العاده جوان که از اتوبوس پیاده شده بودند و بلافاصله به واقعیت متناوب سپاه وارد شده بودند ، تماشا کردم . مربی تمرین بدنی در لباس خاکی ، یک کلاه لبه پهن بر روی صورتش سایه افکنده بود ، نزدیک شد و گفت: " از روی زرد آویزان شوید ! فریاد زد " " بچه ها با سرعت به صف طویلی از رد پاها روی آسفالت کشیده شدند که به ورودی منتهی می شد ، جایی که مربی فرمان داد ، آن ها با توجه ایستاده بودند . سپس به سوی ساختمان به راه افتادند ، چند قدم کوتاه و به سمت دریچه نقره ، یک جفت در فلزی بزرگ که فقط به سربازان اجازه عبور داده می شود ، و فقط یک بار ، روزی که به جزیره می رسند .
در داخل در ، سفر مرموز از غیر نظامیان به نیروی دریایی به عنوان تحول آغاز می شود . چه غوغایی است ! مربیان Drill از هر جهت جیغ می کشند و بچه ها با تقلا به میزه ای فلزی انفرادی دست می زنند ، به آن ها دستور داده می شود که تشریفات اداری را پر کنند و تکمیل خود را با بالا بردن دست راستشان ، با قلمی بالاتر از سرشان نشان دهند . از آنجا به بانک تلفن ، جایی که با مربیانی که از آن ها فریاد می زنند تا کارشان را تمام کنند ، گفته می شود که سه یا چهار نفر دیگر را به خانه فرا می خوانند و تا آنجا که می توانند از یک خط پنج خطی که بر روی جعبه تلفن ضبط شده است سریع می خوانند :

 

 

منبع سایت سربازی

سربازی...