سربازی

جنوب ویتنام شمالی
نویسنده
ای .
یک سرباز ویتنام جنوبی در حین محافظت از یک سنگر در نزدیکی سایگون , توسط همسر و فرزندانش ملاقات می کند .
اعتبار
باب
تصویر
یک سرباز ویتنام جنوبی در حین محافظت از یک سنگر در نزدیکی سایگون , توسط همسر و فرزندانش ملاقات می کند .
او بیش از یک هفته بود که از یک حمله خونین در ایالت لانگ آیلند در شمال شرق سایگون در امتداد مرز کامبوج مطلع شد . هنوز چیزی از او نمی شنید , و این انتظار بیشتر از آن بود که تحمل کند .
بنابراین او یک اتوبوس از خانه اش در سایگون به شهر دونگ ژو برد که در آنجا سوار یک وسیله نقلیه ارتشی شد به سمت مرکز آموزشی که شوهرش در آنجا بود . در راه , نیروهای نظامی به وسیله نقلیه حمله کردند و او در هر دو دستش تیر خورد و یک پای شکسته را کشید .
یک نامه به وزارت دفاع ملی ویتنام نوشت و درخواست کرد که شوهرش یک ستوان دوم به نام نگوین - نگوین به شهر منتقل شود تا بتواند در خانه زندگی کند و از شش کودک خردسال خود مراقبت کند . نامه , که در اواسط فوریه نوشت , تنها یکی از آن ها بود که وزارت دفاع از اعضای خانواده دریافت کرد و از مردان خواستند که به واحدهای نزدیک تر به خانه تخصیص یابند , از موقعیت های جنگی در میدان به سمت مشاغل میز تحریر در سایگون زندگی کنند و یا از سرویس رها شوند. این سند قابل توجه بود , نشان می داد که چگونه خطوط میدان جنگ و جبهه داخلی , و بین غیرنظامیان و رزمندگان , در طول جنگ ویتنام جنوبی شدند .
این خطوط تیره یک مشکل بزرگ برای سایگون بود ; تعهدات خانوادگی یکی از دلایل جدایی از ارتش جمهوری ویتنام بود . به همین دلیل , در همان زمان وزارت دفاع ملی نامه را دریافت کرد و نیروهای مسلح ارتش را برای کمک به خانواده هایی ایجاد کرد که شوهرانشان و پسرانش در حال جنگ بودند .
تبلیغات
از سوی دیگر , بیش از ۴۰۰ زن در کل واحد زن وجود داشتند . و با این حال ما در مورد آن زنان و تجربیات آن ها - یا در مورد تجربیات زمان جنگ زنان ویتنام جنوبی می دانیم . در کنار تعدادی از شخصیت های شبه اسطوره ای مانند " لو تی " , یک مرد جوان که گفته می شود یک هلیکوپتر آمریکایی را سقوط کرده است , نام و زندگی آن ها از تاریخ جنگ غایب است . اما حتی بیش از سایر جنگ ها , تجربیات زنان به دلیل این که جبهه جنگ و جبهه داخلی با هم همپوشانی دارند , باید درک شوند .
برخلاف زنان در ارتش ویتنام یا ارتش شمال ویتنام , زنان کارگر وارد نبرد نشدند ; در عوض آن ها کاره ای اداری , اطلاعاتی , پزشکی و اجتماعی انجام دادند و مردان را برای مبارزه و حمایت از خانواده هایشان آزاد کردند . برای اینکه یک افسر در سپاه شود , زنان می بایست سال ها مدرسه را تکمیل کنند و زنان ثبت نام شده حداقل پنج سال مدرسه رسمی داشتند . افسران به چهار سال تور خدمت کرده بودند . آن ها باید مجرد باشند و برای دو سال اول خدمت خود بمانند . بعد از آن , آن ها می توانستند ازدواج کنند و بچه دار شوند .
بخش رفاه اجتماعی سپاه به خدمات درمانی , مراقبت های بهداشتی اولیه و خدمات دارویی , به خانواده های ارتش خدمت کرد . اعضای سپاه پاسداران در ارتش ویتنام جنوبی بودند اما انجام کار " زنان " یکی از راه هایی است که جنگ ویتنام نقش های جنسیتی را بدون تغییر کامل آن ها گسترش داد . در عین حال این نقش ها در حال تغییر بودند , به عنوان کتابچه ای در دوران جنگ که توسط شورای ویتنام درباره روابط خارجی با عنوان " زنان جنوب ویتنام " منتشر شد .

 

 

منبع سایت سربازی

سربازی...